Soms proef je het bos zonder iets in je mond te nemen.
Bij een rustige inademing door de mond raakt de lucht je tong. Koud, vochtig, soms licht bitter of zoet. Alsof het bos zich even laat kennen, niet via woorden, maar via smaak.
Proeven is misschien wel het meest intieme zintuig.
Wat we proeven, laten we binnen. Het vraagt vertrouwen, vertraging en aandacht. In het dagelijks leven zijn smaken vaak snel en bekend. In de natuur worden ze subtieler. Minder luid, maar rijker.
In het bos proef je meer dan voedsel.
Je proeft dauw op bladeren, regen in de lucht, hars, aarde.
In bepaalde seizoenen zijn er vruchten, noten, kruiden of paddenstoelen. Soms eetbaar, soms alleen waarneembaar in geur en smaak. Ook dat is proeven: met aandacht aanwezig zijn bij wat zich aandient, zonder te grijpen.
Tijdens een bosbad nodig ik mensen soms uit om te ademen door de mond. Niet om dieper te ademen, maar om bewuster te proeven. De lucht, het moment, het nu. Wat gebeurt er als je niets hoeft te benoemen, alleen te ervaren?
Proeven herinnert ons aan eenvoud.
Aan voeding, aan delen, aan samen rond een vuur of een tafel zitten. Het verbindt ons met oude ritmes, met seizoenen, met wat beschikbaar is in plaats van wat we verlangen.
In de natuur leren we opnieuw luisteren naar wat goed voor ons is.
Niet alles hoeft geconsumeerd te worden. Soms is waarnemen genoeg.
Soms krijgt proeven een vervolg.
In samen ademen, samen vertragen, samen iets warms delen.
Op midwinter komen deze zintuigen samen tijdens een klein bosbad in het Julianapark. Met aandacht, eenvoud en een kop Yule-bosthee om af te ronden. Lees hierover meer in https://www.beleefjezelfindenatuur.nl/product/21373052/kennismakingsbosbad-bij-park-cafe-nijmegen
Wat geproefd is, mag gedeeld worden.
Met dit vijfde zintuig rondt de zintuigenreeks zich.
Zien, ruiken, horen, voelen en proeven vormen samen een manier van aanwezig zijn, die je meeneemt het dagelijks leven in.
BeLeef jezel in de natuur
Piet-Hein
Reactie plaatsen
Reacties